| |
با توجه به قيمت فرآورده هاي نفتي در
داخل کشور، يارانه پرداختي دولت، محدوديت منابع فسيلي، رشد بالاي
مصرف سالانه انواع حاملهاي انرژي در ايران، عدم کارايي فني و
اقتصادي مصرف انرژي، امکان صادرات فرآورده هاي نفتي در صورت صرفه
جويي واحدهاي توليدي و مسايل و مشکلات مرتبط با محيط زيست ناشي از
مصرف غير منطقي و ناکاراي سوخت، مديريت مصرف انرژي و بالا بردن
بازده و بهرهوري انرژي را در صنايع به يک ضرورت تبديل نموده است.
عدم كارايي فني مصرف انرژي و هدر رفتن
قريب به يكسوم از كل انرژي در فرايندهاي صنعتي و اثرات زيستمحيطي ناشي
از آن، ضرورت بهينهسازي مصرف انرژي در صنايع را واضح و آشكار ميسازد.
مقايسه شدت انرژي زير بخشهاي صنعتي كشور و متوسط دنيا، نشان مي دهد که اين
شاخص در ايران بطور متوسط 2 تا 3 برابر مقادير متوسط دنيا مي باشد. شناخت
صنايع انرژيبر در راستاي صرفهجويي و افزايش كارايي در مصرف انرژي از
نخستين اقدامات لازم ميباشد.
ميزان مصرف انرژي در گروههاي صنعتي، در سال 1382، در شكل زير ارائه شده است:
 سهم مصرف سوخت صنايع پرمصرف در سال 1382 (متر مکعب معادل گاز طبيعي)
|
|
بخش هاي صنعتي