به سرعت تصميم گيري كنيد كه چه محصولاتي بايد در دستور كار برچسب گذاري قرار گيرد و آيا برنامه برچسب گذاري ، بايد به طور اجباري باشد يا اختياري ؟

كار تنگاتنگ با متعاملين برنامه برچسب گذاري. طي طراحي برنامه اين عمل ، موجب حمايت گسترده‌اي از جانب توليد كنندگان و خرده فروشان خواهد شد.

تكميل برنامه‌اي براي آزمايش وسايل با استفاه از آزمايشگاه‌هاي معتبر داخلي ، منطقه اي يا بين المللي . مشخص كردن آزمايش كارآيي انرژي يا آزمايش‌هايي غير از آزمايش كارآيي انرژي و همچنين قوانيني براي تصويب طبقه بندي هاي برچسب و تعيين تلرانس ها استفاده از دستورالعمل‌هاي آزمايش منطقه‌اي يا بين المللي را بايد در نظر داشته باشيد .

تكميل و توسعه سيستمي براي گواهي آزمايش برچسب و ثبت براي هر محصول.

پيش از انجام يك برنلمه برچسب گذاري ، بايد يك سري تحقيقات در مورد مصرف كنندگان انجام شود.

براي تمامي انواع محصولات ، از فرم برچسب يكنواخت استفاده كنيد تا درك آن‌ها براي مصرف كنندگان ، آسان تر باشد و اين كار ، تأثير كلي برچسب گذاري را بيشتر خواهد كرد.

منابع بودجه اي براي ترويج برنامه دائمي . بازار فروش ، سياستگذاري و پيشبرد برنامه و بروز كردن دستورالعمل هاي آزمايش و فن آوري‌هاي جديد در بازار ، اختصاص دهيد.

يك طرح ارزيابي را در شروع برنالمه تكميل كنيد ، هم اطلاعات فرآيند برنامه و هم اطلاعات مربوط به آثار برنامه را جمع آوري كنيد تا از نتايج جمع آوري شده ، براي ارتقاي برنامه استفاده كنيد.

پيش از آن كه يك برنامه برچسب گذاري طراحي شود . لازم است سياستگذاران تصميم بگيرند كه چه محصولاتي بايد مشمول برنامه شوند، به عنوان يك قانون عمومي، برچسب گذاري انرژي براي محصولات زير، به بهترين نحو عمل خواهد كرد :

اگر با يك يا چندي از اين شرايط مواجه نشديم، بنابراين ممكن است تأثير برچسب گذاري انرژي كم شود. براي محصولاتي كه اين شرايط را نداشته باشند ، سياستگذاران بايد برنامه‌هاي ديگري را با دقت مورد بررسي و پيگيري قرار دهند. براي برخي از انواع محصولات ، استانداردهاي كارآيي انرژي، كه نسبت به برچسب گذاري برتري دارند . ممكن است راه حل بهتري باشد. همواره در بازار ، يك عامل مقاومت در برابر برچسب انرژي وجود دارد . بسياري از مصرف كنندگان ، علاقه اي به موضوع مصرف انرژي ندارند و از پيام ارائه شده توسط برچسب ها صرف نظر مي‌كنند. با اين حال ، يك برنامه برچسب گذاري انرژي، حتي وقتي كه تعداد زيادي از مصرف كنندگان از اطلاعات روي برچسب ها صرف نظر مي‌كنند، مي تواند به صرفه جويي انرژي قابل توجهي دست يابد.

وقتي محصولاتي براي برنامه برچسب گذاري انتخاب شدند ، سياستگذاران بايد تصميم بگيرند كه برنامه بايد اجباري باشد يا اختياري؟ گرچه كشورهاي متعددي برنامه‌هاي برچسب گذاري اختياري را اجرا كرده‌اند ؛ ولي تجربيات به عنوان يك قاعده نشان مي‌دهند كه ، برنامه‌هاي اجباري بهتر عمل مي‌كنند . به اين دليل كه توليد كنندگان محصولات با رتبه بندي انرژي ضعيف ، مايل نيستند تحت يك برنامه اختياري ، مصرف انرژي محصولاتشان را اعلام كنند .
اگر محصولات با رتبه بندي انرژي ضعيف ، هيچ برچسبي نداشته باشند ، صرفا برخي از مصرف كنندگان كه تمام اطلاعات آن ها را دارند ممكن است از خريد آن ها اجتناب كنند و در پايان ، اقدام به خريد آن ها نكنند . در نهايت، اگر تمام محصولات برچسب داشته باشند و مصرف كنندگان به راحتي بتوانند فرق بين محصولات را با توجه به مراتب بالاترين ، بالاتر ، متوسط وضعيت كارآيي انرژي را تشخيص دهند ، به بهترين نحو عمل خواهند كرد .

تا زماني كه برنامه آزمايش اجرا نشود ، انتظار نمي رود كه برنامه برچسب گذاري مؤثر باشد . شروع برنامه آزمايش، نياز به دسترسي به آزمايشگاه‌هاي صلاحيت دار دولتي يا خصوصي دارد . آزمايشگاه‌ها بايد به رسميت شناخته شده و يا تأييد شده باشند تا از دقت آن‌ها مطمئن شد و به نتايج آزمايش اعتماد كرد .
نتايج آزمايش اوليه يك نمونه از محصولات ، براي موارد زير مي تواند استفاده شود :

	توصيف كارآيي محصولات در بازار فروش.
	برآورد پتانسيل صرفه جويي ها توسط برنامه برچيب گذاري .
	استفاده به عنوان مبنايي براي توسعه دسته بندي هاي برچسب .
	استفاده از نتايج كارآيي انرژي ارائه شده براي برچسب هر محصول.

برچسب طراحي شده آن چيزي است كه مصرف كننده عملاً وقتي براي خريد يك وسيله عازم مي‌شود ، آن را مي‌بيند. گرچه جزئيات برچسب هاي انرژي ممكن است براي محصولات مختلف ، كمي تفاوت داشته باشد ؛ اما حفظ يك سبك و شكل ثابت بر چسب در ميان انواع محصولات ، مهم است . اين كار براي مصرف كنندگاني كه ياد مي‌گيرند يك نوع برچسب را براي ارزيابي محصولات مختلف به كار گيرند، كار را آسانتر مي كند. از اين رو در ايران برچسب نواري براي تمامي وسايل انتخاب شد كه از حرف A تا G ميزان رتبه را نشان مي دهد.

يكي از اولين مراحل طراحي برچسب، تصميم‌گيري در مورد نوع برچسب انرژي است كه بايد استفاده شود. به عبارت ديگر، سه نوع برچسب انرژي در سرتاسر دنيا استفاده مي‌شود:

	برچسب‌هاي مصوب: برچسب‌هاي مصوب عمدتاً يك " نشان تأييد" هستند و بيانگر آنند كه يك محصول، به معيارهاي از پيش تعيين شده برنامه هاي كارآيي انرژي رسيده است يا نه. اين برچسب‌ها معمولاً بر پايه يك "بله يا خير" محصولات را از يكديگر تفكيك مي‌كنند و اطلاعات اضافي كمي را در مورد مصرف انرژي محصول ارائه مي‌دهند.
	برچسب‌هاي مقايسه اي : برچسب هاي مقايسه‌اي به مصرف كنندگان اجازه مي‌دهد تا در صورتي كه بخواهند انتخاب آگاهانه‌اي داشته باشند، بتوانند مصرف انرژي را در بين تمام الگوهاي موجود مقايسه كنند. در دنيا دو زير گروه از برچسب‌هاي مقايسه اي رواج يافته است؛ يكي سيستم رتبه بندي گروهي را استفاده مي‌كند و ديگري ، يك مقياس پيوسته يا منحني را براي نشان دادن مصرف انرژي نسبي به كار مي‌گيرد. گروه بندي- برچسب‌هاي گروه بندي ، كه از يك سيستم رتبه بندي محصولات استفاده مي كنند ، به مصرف كنندگان اجازه مي‌دهد تا به مقايسه كارآيي يك الگوي كارآمد با ساير الگوهاي موجود در بازار بپردازند. برچسب ممكن است اطلاعات جزئي تري از مشخصات بهره برداري ، قيمت‌ها و مصرف انرژي الگوها را داشته يا نداشته باشند. مقصود اصلي اين است كه به طور روشني گروه بندي‌ها مشخص شود، به طوري كه مصرف كننده ، با نگاه كردن به يك برچسب تكي، قادر باشد تا به راحتي چگونگي كارآمدي نسبي انرژي يك محصول را نسبت به ديگر محصولات در بازار تشخيص دهد. در حال حاضر برچسب‌هاي انرژي در كشور ما از اين گونه اند.
	برچسب‌هاي حاوي صرفاً اطلاعات: برچسب‌هاي صرفاً اطلاعات ، مربوط به كارآيي فني محصول برچسب گذاري شده مي‌باشد ؛ اما هيچ روش ساده اي ( مثل سيستم رتبه بندي ) را براي مقايسه كارآيي انرژي در الگوها پيشنهاد نمي‌كند . اين نوع برچسب ها شامل اطلاعات فني صرف است و معمولاً به عنوان برچسبي كه با مصرف كننده برخورد دوستانه‌اي ندارد ، مورد ملاحظه قرار گرفته است.

انتخاب نوع برچسبي كه مورد استفاده قرار گيرد ، هميشه آسان نيست . انتخاب آن قطعاً بستگي به ميزان دانش مصرف كننده محلي و گرايش‌هاي آنها دارد . بر چسب هاي مصوب ، نياز به حداقل تفكر توسط مصرف كننده را دارند اما حداقل اطلاعات را نيز ارائه مي‌دهند. اگر اين نوع برچسب‌ها به خوبي عموميت يابند ، ممكن است حمايت‌هاي بعدي طرفداران محيط زيست را به همراه داشته باشد و بالاخره بتوانند در بخش مصرف كنندگان ، به طور كامل موثر واقع شوند. برچسب هاي مقايسه گروه بندي ، اگر خوب طراحي و اجرا شده باشند براي خريداران ، زمينه ثابتي را براي مقايسه و اطلاعات بيشتر در خصوص مصرف انرژي تأمين مي‌كنند تا آن‌ها بتوانند در بين يا داخل گروه‌هاي تجهيزات ، با در نظر داشتن كارآيي انرژي محصولات ، يك محصول را از ميان محصولات ديگر انتخاب كنند . همچنين برچسب هاي مقايسه‌اي ، زمينه روشني براي ديگر برنامه هاي تبديلي بازار ارائه مي‌دهند.
برچسب هاي مقايسه ، پيوسته مي‌توانند اطلاعات مصرف انرژي نسبي را با جزئيات بيشتري منتقل كنند ؛ اما تحقيقات نشان داده كه شناخت اين نوع برچسب ، ممكن است براي مصرف كنندگان مشكل باشد . برچسب هاي صرفاً اطلاعات ، معمولاً بيشتر براي افراد با تحصيلات عالي يا مصرف كنندگاني كه نگران مسائل زيست محيطي يا اقتصادي هستند موثر است.

نتيجه نهايي تحقيقات مصرف كننده ، بايد انجام طراحي برچسبي باشد كه موثر است و توسط مصرف كنندگان به راحتي درك شود. اگر يك برچسب مقايسه‌اي انتخاب شده باشد، مروري بر شكل برچسب‌هاي انرژي مشابه كه به تازگي در بيشتر كشورهاي دنيا استفاده مي شوند و مورد قبول برنامه هاي برچسب گذاري آن‌ها قرار گرفته است، مفيد واقع خواهد شد. الگوهاي اصلي را كه در سرتاسر دنيا استفاده مي شود ، مي توان در سه سبك اصلي زير تقسيم بندي كرد:

	برچسب‌هاي سبك استراليايي : در اين برچسب يك پايه مربع مستطيل شكل با يك نيم دايره يا شماره گذاري در بالاي آن وجود دارد. شماره گذاري آن شبيه يك سرعت سنج يا عقربه است و محصولي كه بهتر باشد ، عقربه ساعت جلوتر خواهد رفت . اين نوع برچسب ، در استراليا ، تايلند و كره جنوبي استفاده شده و توسط هندوستان نيز پيشنهاد گرديده است . تعداد ستاره‌ها يا رتبه بندي عددي روي مقياس بندي ، بستگي به بالاترين كارآيي انرژي از پيش تنظيم شده اي دارد كه كار آيي انرژي الگو ، قادر است به آن برسد ( در اين شرايط ، پنج ، شش يا هفت رتبه بندي وجود دارد و استراليا در راه رسيدن به ستاره هاي مياني است ) .
	بر چسب هاي سبك اروپايي : در اين نوع يك مستطيل عمودي با رتبه بندي حرفي از A (بهترين ) در نزديكي بالاي برچسب تا G (بدترين ) در پايين برچسب هستند. در كنار هر حرفي ، يك ميله وجود دارد كه براي نمونه ، ميله كوتاه و سبز رنگ براي A و ميله بلند و قرمز رنگ براي G است . تمام هفت ميله رتبه بندي ، روي هر برچسبي ديده مي‌شود. رتبه محصول ، توسط يك فلش سياه رنگ، در نزديكي ميله مناسب آن جاي داده شده است ( براي نمونه ، براي يك محصول با رتبه c ، فلش نشان دهنده حامل حرف C است و در ميله مقابل c قرار گرفته است). به دليل نيازهاي زباني اتحاديه اروپا ، برچسب دو قسمت است ؛ بخش سمت راست آن كه نشان دهنده اطلاعات است ، ويژگي زباني ندارد و تمايل بر اين است كه در محل توليد اين بخش از برچسب تأمين شود يا روي وسيله چسبانيده شود. در سمت چپ برچسب ، كه توضيحات را ارائه مي‌دهد ، ويژگي زباني دارد و مناسب تر اين است كه در كشوري كه محصول فروخته مي‌شود ، تهيه شده و چسبانيده شود. اين برچسب ، در سرتا سر اروپاي غربي و بخش هايي از اروپاي شرقي استفاده مي‌شود. در ايران ، در برچسب سبك اروپايي ، تغييراتي داده شده كه به دليل متفاوت بودن جهت خط فارسي ، از تصوير آيينه اي برچسب اروپايي استفاده شده است . برزيل نيز از برچسب سبك اروپايي استفاده مي‌كند .
	برچسب سبك آمريكايي : برچسب مستطيل شكل سبك آمريكايي ، هزينه انرژي ( بر مبناي متوسط تعرفه انرژي ملي ) را نشان مي‌دهد. همچنين يك مقياس خطي ، كمترين و بيشترين مصرف انرژي الگوهاي موجود در بازار و موقعيتي كه الگو خاص را روي مقياس دارد نشان مي‌دهد . اين نوع برچسب ، در آمريكا و كانادا كه در حال حاضر، برچسب هايشان از نظر فني هماهنگ است ؛ ولي از نظر ظاهر برچسب ، يكسان نيستند ، استفاده مي‌شود . ( براي نمونه ، برچسب هاي آمريكايي برخلاف برچسب هاي كانادايي هزينه انرژي را نشان مي‌دهند؛ در هر دو مورد ، چون تغيير هزينه انرژي موجب مي شود تا برچسب‌هايي كه بر پايه قيمت‌هاي قديمي انرژي گمراه كننده باشند، استفاده از واحد‌هاي پولي ( دلار) طرد شده و واحدهاي فيزيكي ( براي نمونه كيلو وات – ساعت يا كار آيي) مورد پسند واقع شده‌اند .
	شكل‌هاي ديگر: شكل‌ها و تلفيقات از اين سه نوع، تا كنون استفاده شده اند.

مهم است يادآوري شود كه يك برچسب انرژي ، در نقطه فروش موثر است و براي آن طراحي نشده است كه به طور دائم روي رفتار مصرف كننده و استفاده انرژي تأثير گذار باشد . برچسب پايه ، طوري طراحي مي‌شود كه در زمان خريد در تصميم گيري خريدار موثر باشد . پس از اين كه محصولي خريداري شد ، معمولاً برچسب انرژي از آن جدا مي‌شود . بنابر اين برداشت ضعيفي براي يك برچسب انرژي طراحي شده كه هدف آن ، تأثير گذاري روي رفتار مصرف كننده يا كاهش مصرف انرژي در طول مدت استفاده محصول بوده است.
عموماً انواع ديگري از برنامه‌ها مي‌تواند براي تأثير گذاري روي بهره برداري از وسايل طراحي شود . تذكري كه در مورد اين نكته آخر بايد داد ، اين است كه يك برنامه برچسب گذاري بسيار موثر ، مي‌تواند در ايجاد يك فرهنگ براي كار آيي انرژي يا چيزي مشابه آن كمك كند و سر آغازي باشد براي اهداف اطلاع رساني گسترده تر كه روي رفتار ، تأثير گذار خواهد بود . اين خود يكي از مزاياي يك برنامه مشابه با برنامه برچسب گذاري در تايلند است كه در آن جا الگوي رتبه بندي بالا ، مترادف با صرفه جويي انرژي است.
 

عموما انواع برچسب‌هاي انرژي ، پنج شش يا هفت گروه كارآيي را نشان مي دهند.